Een stukje geschiedenis

 

Taba is op 31 mei 1933 opgericht door een aantal sigarenhandelaren in de Nes, waar in die tijd een grote tabaksveiling en vele tabakshandelaren gevestigd waren. De oprichters van toen mochten van de overheid geen reclame maken voor tabak. Na enkele vergaderingen kwam echter een creatieve oplossing; “We laten gewoon die laatste letter ‘k’ maar weg”. Taba was geboren.

Het oorspronkelijk tenue was geïnspireerd op de goede oude bolknak: Een goud-geel shirt met het embleem van een tabaksblad (zie hiernaast), een zwarte broek en bruine kousen. Inmiddels is dit tenue gemoderniseerd: een geel shirt, een zwarte broek en geel-zwart gestreepte kousen. In al die jaren heeft Taba sportief en organisatorisch hoogte- en dieptepunten gekend. Sportief niet echt omhoog geklommen. Als club niet echt weggezakt. De moeilijke jaren zijn misschien wel de jaren geweest toen alle Amsterdamse clubs werden geconfronteerd met leegloop, door concurrentie van TV, computers, andere sporten én door het vertrek van veel leden naar plaatsen als Almere en Purmerend.

Inmiddels zijn we beland in de 21ste eeuw en kijken we weer met andere ogen naar het voetbal. De successen van het Nederlands elftal en Ajax bracht een nieuwe groep mensen naar de club. Vooral de jeugd van Taba is de laatste jaren explosief gegroeid. De oorzaak van dit succes? Bij Taba hoeft niet iedere jongen of ieder meisjes te presteren als van der Vaart. Bij ons zijn zaken als sportiviteit, je prettig voelen in een team, tijd krijgen om je te ontwikkelen minstens zo belangrijk als het winnen van een wedstrijd. (Meer over de uitgangspunten van het jeugdbeleid: zie sectie jeugd)

Taba is trouwens meer dan alleen een voetbalclub. Als enige (?) sportclub in Nederland kent Taba ook een schaakafdeling, Het Grasmat. Meer hierover kun je lezen in een artikel dat enkele jaren geleden in de Volkskrant verscheen.

Taba in de literatuur

’s Middags joegen wind en sneeuw vanuit de Cordillera, terwijl een vlasharige dromer het vuurtje stookte en de mannen taba speelden. De taba is het kootbeentje van een koe. De speler werpt het tienmaal in een speciale kring van modder of zand. Als het op zijn holle kant terechtkomt, betekent dit suerte (geluk) en wint hij; op zijn bolle kant, dat is het culo (ezel/aars) en verliest hij; en als het op zijn kant terechtkomt, telt hij niet mee. Een goede speler weet wat voor draai hij moet geven zodat het suerte landt. Natuurlijk waren er een aantal grappen over culo. Ik was een heleboel keren culo en verloor flink wat geld.

Uit: In Patagonië door Bruce Chatwin

2.997