10okt2005
 

Voetbal & Sneks

#009 – oktober 2005

Het was op een zchitterende zaterdagochtend, ergens begin september, dat we voor het eerst dit seizoen weer met z’n allen gezellig aan het redderen waren. Het krioelde van de voetballers, ouders, opa’s en oma’s. Velden, terras en kantine stampvol.

Plots, zo rond het middaguur, stond ze daar. Die gedrongen, uit duizenden herkenbare figuur. Confectie en coupe correct. Het was alsof haar TABA-seizoenswekkertje was afgegaan: ‘Janny, werk aan de winkel in de keuken’. Niemand die een beroep op haar had gedaan, niemand die haar had ingeroosterd. Ze was er gewoon. Soeverein als altijd stapte ze de kantine binnen, riep voor het eerst dit seizoen ’Wat een zootje!’ en vervolgde hoofdschuddend haar weg naar de keuken. Het gefoeter kon beginnen, want tante Janny was binnen.

En nu wordt ze 80.

Tante Janny is de laatste uit de kernmacht van oud-gedienden. Jarenlang bestierde ze de kantine, samen met wijlen Ome Harry en Tante Greta. Kijk maar eens naar het schilderij, naast de bar in de kantine: een uniek trio, vereeuwigd op linnen. Tante Janny is vergroeid met de club. Dat geldt ook haar, dat geldt voor haar familie. Getalenteerde zoons, kleinzoons en schoondochter voetballen, trainen en besturen nog altijd mee. En Tante Janny maakt lekkere sneks.

Uiteraard was vroeger alles beter, vraag het maar aan Tante Janny: ‘Vroeger kwamen we eens per maand op maandagochtend met een aantal huisvrouwen naar de kantine. Dan gaven we de keuken een flinke beurt. Pot koffie op tafel, gezellig. Waarom gebeurt dat nu niet meer?’ Tja, weet ik veel. Maar het is nu toch ook best leuk? ‘Jawel, maar die gezelligheid van vroeger, die is weg.’ Daar valt geen speld tussen te krijgen.

De meesten van ons – onder wie ik zelf – ontwaakten maar heel langzaam uit hun zomersluimerstand. De kindervakanties waren nog niet afgelopen, of er moest dringend gevoetbald worden. Ik zal je niet vermoeien met de waslijst aan dingen en dingetjes die allemaal komen kijken bij het opstarten van een nieuw voetbalseizoen, maar volsta hier met de mededeling dat het best veel is. Wat is het dan fijn om zonder meer te kunnen rekenen op Tante Janny. Van harte gefeliciteerd met je 80e verjaardag en ik hoop dat je nog heel lang kritisch erelid blijft. En tussendoor van die lekkere sneks maakt!

Arturo Frituro

99

Een nationale ramp: we waren op kamp

Eigenlijk hoef je als begeleider op een kinderkamp geen bal te doen, behalve genieten. Zeker als het om een kamp gaat van jongens met een leeftijd onder de tien jaar, die allemaal dezelfde hobby hebben, waarvoor ...
Lees verder

Lente

In de vorige Treffer riep ik iedereen op om mij zijn/haar mooiste sneeuwfoto op te sturen. Ik had die dag lang buiten gespeeld, met mijn zoon, tot een uur of negen ’s avonds. Sneeuwpoppen maken en sleeën, in het ...
Lees verder

Rijk uit Frankrijk

We zijn in Frankrijk. Dat komt zo: mijn zus woont er. Dus komen wij er wat vaker. Ze woont met man en zoon in het westen, aan zee. Dus geen ski-pistes (jammer, eerlijk is eerlijk). Maar wel een prachtige kustlijn ...
Lees verder

. . .

jonges en meisjes | hier volgt een kort relaas | ik zal je nu vertellen | van het bezoek van sinterklaas | het was op 1 december | kort voor hij zou verjaren | dat hij bij taba binnenkwam | om de gemoederen wat te ...
Lees verder

Sinterklaas

De eerste keer dat ik twijfelde aan het bestaan van Sinterklaas was ik een jaar of zes. Het was buiten, op een pleintje voor een winkel. Ik zag de Sint in een winkel staan, maar toen ik me omdraaide zag ik ‘m ook in een ...
Lees verder

Het wedstrijdformulier

Het was pak weg 1986. Baft, Corazón, Freekk, Kappetein Hen, Ossie fa waka, Ritchiebaby, Ruudje en ik (dus niet Bart, Hanne, Jos, Jan, Jacques, Jaap, Rob en ik, die momenteel de pupillentrainerscursus volgen) hadden een ...
Lees verder

P .. S

Bart, Hanne, Jos, Jan, Jacques, Jaap, Harry, Guus en ik gingen op een pupillentrainerscursus van de KNVB. Pupillentrainerscursus, fijn woord voor galgje. Hoewel zij er lang en reikhalzend naar uit hadden ...
Lees verder