29apr2012
 

Gister is mijn team, de MB1, kampioen geworden.
Er werd vaak geroepen door coach en supporters:
Ga ervoor, want kampioen word je maar één keer!
AND WE DID IT!!

Ik ben heel trots op mijn superteam en natuurlijk extra credits voor onze top trainer/coach Jan de Wijer. Het zal niet lang duren voor ze hem scouten als coach voor Ajax.

Vanaf het begin van het seizoen hebben wij op die eerste plek gestaan en de titel verdedigd met heel ons hart. We moeten nog een wedstrijd en natuurlijk gaan wij er voor om deze te winnen voor Jan en omdat we dan ongeslagen zijn… Maar wat er ook gebeurt, wij zijn kampioen!

Afgelopen dinsdag kregen wij deze mail in onze mailbox van onze teamleidster:

  • Hé meiden,
  • Zaterdag 21 april >> 16.45 uit tegen Buitenveldert (verzamelen 16u).
  • Even doorpakken 🙂
  • groet, Caroline

En op de trainingen kregen we constant van elkaar te horen, “we moeten zaterdag winnen” en “oh ik ben zo zenuwachtig”.

Dus toen de zaterdag eindelijk aangebroken was, was het een zenuwslopende dag. Ik zelf ben de Titanic maar gaan kijken, die duurt toch drie uur en tegen de tijd dat hij gezonken is, moet je alweer naar voetbal. Wat een zenuwslopende dag.

Bij Buitenveldert aangekomen, stonden we daar als een stelletje zenuwpezen te wachten tot we eindelijk het veld op mochten.

In de kleedkamer een peptalk van Jan: “Meiden jullie kunnen het, gewoon blijven voetballen zoals jullie vorige week gevoetbald hebben en dan komt het helemaal goed.” Daarna een goede warming-up, om vervolgens topfit het veld te betreden.

Het eerste fluitsignaal klonk en de wedstrijd was begonnen, grote kansen op de helft van Buitenveldert maar hij ging er maar niet in. Andersom gingen de ballen van Buitenveldert ook niet in ons doel. Hoe kan dat ook anders met zo’n ijzersterk Taba team. De eerste helft was afgelopen. Voor ons zou gelijkspel genoeg zijn, maar natuurlijk we gingen voor de winst. We moesten door blijven knokken. Voor Jan, voor de geweldige supporters en voor ons zelf.

De tweede helft was weer begonnen en we zijn nog nooit ZO niet te beschrijven blij geweest met Sam Vrolijk, wat een heldin in het doel. Gevaarlijke kans van Buitenveldert, maar Sam dook op de bal zoals een beest op zijn prooi duikt. Weer eventjes wakker geschud door zo’n een gevaarlijke kans, knokten we weer terug als één team. Hard werken wordt beloond, Bob scoorde het eerste en enige doelpunt van de wedstrijd!

Nog even wat minuten van spanning en toen klonk eindelijk dat eindsignaal.

TABA MB1 KAMPIOEEEEEENNN!!!!!

Bedankt supporters voor jullie geweldige steun.

Ook al hebben we op voetballend vlak mooiere wedstrijden gespeeld, we hebben geknokt als beesten. Wat een strijdkracht, wat een team!

Wij zijn geen irritante bijtjes, wij zijn tijgers…

Maaike

Meer foto’s kampioenswedstrijd

147
147