07aug2017
 

Lieve Jos,

Op de drempel van juli en augustus bereikte ons het verbijsterende bericht van jouw afscheid van het aardse bestaan, op weg naar de eeuwige velden. Onzeker is de exacte motivatie van je beslissing, daar kunnen we alleen maar naar gissen. Zeker is dat we je hier, rond je cluppie, enorm zullen missen.

Als voetbalvader. Van Ruub, en ook van zijn teamgenoten, waaronder mijn eigen zoon Rijk. Ze waren allemaal dol op je. Jij ging vaak door waar andere vaders stopten. In je humor, je capriolen, je organisatie van voetbalreisjes, zoals naar je geliefde Berlijn, waar jij uiteindelijk verkoos uit te stappen.

Als voetballer. In ons team, senior, veteraan, hoog springend in de spits, lullend en voetballend. Niet zelden dwong je je tegenstander tot wanhoop, als je tijdens de wedstrijd een stevige discussie voerde over god-weet-wat-niet. Totdat de MS je teveel parten begon te spelen. Wat een verschrikkelijke ziekte.

Als materiaalman. Het lukte jou dankzij je enorme inzet en daadkracht het budget te beteugelen en tegelijkertijd iedereen van de benodigde spullen te voorzien. Totdat je niet meer kon. We zijn je eeuwig dankbaar.

Last but not least: als clubclown. Als jij het terrein betrad ging iedereen op de bankjes, buiten voor de kantine, even verzitten. Want je wist maar nooit waar hij nu weer mee aankwam en wie hij uitkoos voor zijn humorvuur.

Enfin. Mooi verhaal. Weg ben je. Wij blijven nog even hangen, met een biertje, kauwend op fijne herinneringen aan jou. Waar mogelijk proberen we de leegte te vullen.

Een warme groet van al je Taba-vrienden en vriendinnen,
namens hen,

Arthur Rauwerdink

1.950