21mrt2017
 

Bewoners van AZC-Bijlmerbajes voetballen bij TABA

Sinds het begin van dit jaar biedt Taba bewoners van het AZC in de voormalige Bijlmerbajes de mogelijkheid om bij ons te voetballen. Op dit moment spelen er 19 jongens mee, die verdeeld zijn over 10 elftallen.

Hoe is dit zo tot stand gekomen?

Het was op een vroege ochtend in het late najaar, dat ik langs de lijn stond bij het elftal van mijn zoon, die in de C2 speelt. Uit tegen VVA Spartaan, altijd lastig en we hadden spelers tekort. Een andere voetbalvader zei: “Er zijn toch zoveel vluchtelingen? Kunnen die niet voetballen?” Dat was als grapje bedoeld, maar ik vond het niet zo’n gek idee. Pal naast onze club zit sinds augustus een asielzoekerscentrum. Vanuit de Bijlmerbajes kijk je uit op onze velden; we zijn hun naaste buren. Dus ben ik daar eens langs gewandeld. Er bleek elke donderdag een groep jongens samen te voetballen in het zaaltje of op een klein kunstgrasveldje. Toen ik voorstelde dat ze bij Taba konden voetballen, was de eerste reactie: “When can we start?”. Waarop ik opperde dat we wel even langs de club konden lopen, zodat ze een idee hadden waar ik het over had. Zo liep ik even later met een groep van 15 vluchtelingen op een regenachtige donderdagavond langs het kanaal richting Taba. Men was zichtbaar onder de indruk van onze faciliteiten, en wilden het liefst meteen beginnen.

Het bestuur stond vanaf het begin volledig achter dit initiatief, en ook de elftallen stonden positief tegenover het idee om één of twee vluchtelingen in hun team op te nemen. Hans Zwaal heeft drie trainingen gegeven, om inzicht te krijgen in het niveau en om een indeling te kunnen maken. En er bleek talent tussen te zitten. 3 spelers zijn in de selectie opgenomen, en de rest heeft inmiddels een plek gevonden in de andere teams. Op basis van voetbalkwaliteit, leeftijd en sociale verbanden en een natte vinger…

Dankzij een bijdrage van het NOC-NSF en een goede korting van onze sponsor, 100% Voetbal, hebben we kicksen, sokken en scheenbeschermers kunnen kopen. Oude shirtjes, broekjes en tassen van het 80-jarig jubileum hadden we nog liggen. Onze secretaris heeft via de KNVB ervoor gezorgd dat de spelers meteen speelgerechtigd waren, en dus ook wedstrijden kunnen spelen.

Dus het loopt. Helemaal vanzelf is dat natuurlijk niet gegaan. Je hebt te maken met communicatieproblemen, cultuurverschillen, en met het feit dat jongens door een negatieve asielbeoordeling alweer het land uitgezet zijn. Daar krijg je mee te maken. Ook valt het niet mee om je als buitenstaander een plek te verwerven in een elftal dat vaak al jaren met elkaar voetbalt. Maar dat sport verbroedert, zien we wel echt gebeuren. Het helpt hen, maar het helpt ons als club ook. Keeper Immanuel uit Nigeria staat bijvoorbeeld zowel bij de zaterdag 2 als bij de zondag 5 vast onder de lat. Een win-win situatie.

Het is onze intentie om dit verder uit te breiden naar de jeugdteams. Er voetballen nu 3 jongens mee in verschillende jeugdteams, en je ziet dat de integratie daar nog sneller en makkelijker gaat dan bij de volwassenen.

We hebben dit initiatief tot nu toe bewust niet onder de aandacht gebracht. Eerst maar eens kijken of het werkt, en geen borstklopperij, was de gedachte. Toch is het nieuws via via bij de Sportraad terechtgekomen en die hebben in het kader van een thema-avond over sport en politiek in de Balie een korte reportage gemaakt over 3 van onze voetballers. Dat geeft wel een heel leuk beeld van hoe het eraan toegaat. Dat filmpje is via onderstaande link te bekijken.

Taba United from Simon Bunt on Vimeo.

Ik wil iedereen, die zich ingezet heeft om de nieuwkomers zich thuis te laten voelen bij Taba, bedanken: trainers, coaches, medespelers en niet in de laatste plaats, het bestuur.
Mocht je naar aanleiding van dit stukje vragen hebben of op een of andere manier je hulp willen aanbieden, stuur me dan een mailtje via deze link.

Simon Bunt

379