22jan2017
 

het wonder van Zuilen

Wie weet het niet: Volewijckers landskampioen in 1943? Boven Ajax, Feijenoord en al die andere grote ploegen? In 1920 opgericht in Amsterdam-Noord, jarenlang spelend in de hoogste Nederlandse divisies. De alleroudste Amsterdam-Noord bewoners herinneren zich nog het sfeervolle Mosveld, tot in de jaren 60 de geweldige thuisbasis van de Volewijckers. Lange tijd daarna een wat mistroostig marktplein (vooral door de komst van IJ-tunnel en aanpalende uitvalswegen). Nu in up-coming Amsterdam-Noord, een modern en open winkelcentrum. Maar kijk vooral eens naar oude foto’s van Volewijckers Mosveld. En speel je tegen Buiksloot, weet dat het dan eigenlijk gaat om een fusie tussen de Volewijckers en een andere heel grote: DWV!

Piet van der Muts was één van de zogenaamde Mosveld-baby’s. Een extreem getalenteerde jeugdlichting in de jaren 50 die direct vanuit de A-tjes zondag selectie 1 werden. Dient opgemerkt dat Piet één van de “oudjes” was, die stand hield tussen de jeugdige bravoure. Hij speelde 12 jaar onafgebroken in de selectie, en was aanvoerder tijdens het wonder van Zuilen. Echt een fantastische speler. Maar, het wonder van Zuilen? Ja, een onmogelijke wedstrijd die zich het beste laat vertellen door Machiel Bosman (2003):

“Een wél erkend wonder is dat van Zuilen, 1961. Althans, in de ogen van voetballiefhebbers. Op 28 juni van dat jaar wordt daar de ‘spannendste thriller uit de geschiedenis van het betaalde voetbal’ gespeeld: de Amsterdamse Volewijckers tegen het Utrechtse Elinkwijk. Inzet: een plaats in de eredivisie. De Amsterdammers hebben aan een gelijkspel genoeg, maar laten het afweten en staan 20 minuten voor tijd kansloos met 3-0 achter. Vijf minuten later: 4-1. En dan, het wonder. Eerst brengt spits Wout Schaft met twee doelpunten de spanning terug. Dan volgt in de laatste minuut een vrije trap. “Dirk de Ruiter plaatst die bal hoog voor het doel! En Boogaard heeft die bal in zijn bezit! En dat is… dat is… een DOELPUNT!!! De Volewijckers maakt in de allerlaatste minuut nog 4-4!” Aldus verslaggever Bert Pasterkamp, die via een speciale radioverbinding de wedstrijd van commentaar voorziet voor duizenden supporters die zich hebben verzameld op het Mosveld, de thuishaven van de Volewijckers in Amsterdam-Noord. De club heeft het op het nippertje gered.”

Piet van der Muts maakte het mee, in een bepalende rol als aanvoerder van de Volewijckers. Ruim 40 jaar later juichend op de cover van Hard Gras. Maar wie o wie wist dat Piet in 1948, voor zijn grote Volewijckersjaren, de clubkleuren van Taba verdedigde… niet veel waarschijnlijk. In 1962 memoreert Piet hier even aan, maar in 2003, in de Hard Gras special, rept hij verder over zijn tijd bij Taba. En jawel, Piet speelde bij Taba samen met Adje Gerritse (in z’n nadagen), en kende Jim “Jumbo” Grigoleit zeer zeker (al speelde die op dat moment bij Ajax).

Met dank aan Sophie, Piet’s kleindochter, heeft hij speciaal voor ons (samen met zijn zoon) het begin van zijn voetbalcarrière op papier gezet. Geweldig.

Hoorn, 22 januari 2017

Piet van der Muts, geboren 15 mei 1926, vertelt over de start van zijn voetbalcarrière.

In mijn jeugd voetbalde ik bij De Volewijckers in Amsterdam-Noord. In 1944 ben ik opgepakt door de Duitsers en per trein naar Zwolle vervoerd. Daar wist ik te ontsnappen en ben ondergedoken in Wildervank. Na de afloop van de oorlog ben ik bij de Marine gegaan en opgeleid in Engeland tot torpedomaker. Daar speelde ik in het Marine-elftal. Na afloop van de opleiding werd ik in Nederland geplaatst en wilde ook in Nederland weer bij De Volewijckers voetballen.

Twee broers van mijn moeder, Oom Freek en Oom Jan de Jongh, waren werkzaam in de tabakshoek in de Nes. Zij waren betrokken bij TABA en wisten mij over te halen om voor TABA te gaan spelen. Dat moet in 1947 zijn geweest. “Misschien krijg je wel wat als je bij ons komt voetballen, kun je wat verdienen” zeiden ze. En eerlijk gezegd had ik niet zo veel geld maar wist ook dat ik niet elk weekend kon spelen vanwege de Marine. Uiteindelijk ben ik bij TABA gaan voetballen. Na een gespeelde wedstrijd kon ik me melden bij een eigenaar van een grote bloemenzaak, vlakbij De Munt, om 25 gulden op te halen en dat was voor mij een hoop geld.

Toen ik werd geselecteerd voor het AVB-elftal kwam een bestuurslid van De Volewijckers bij me langs. Hij wist dat ik bij TABA speelde en kwam met de vraag “Waarom kom je niet bij ons spelen?”. Inmiddels had ik de Marine verlaten en was ook op zoek naar werk. Werk was voor mij belangrijk om inkomen te krijgen. Het bestuur van De Volewijckers kon werk voor mij regelen en die werkgever kon er ook voor zorgen dat ik een woning zou krijgen. Deze vooruitzichten deden mij besluiten om TABA na 1 seizoen te verlaten en voor De Volewijckers te gaan voetballen.

Ik heb daar mooie wedstrijden gespeeld en toen het semi-prof voetbal zijn intrede deed tekende ik natuurlijk een contract bij De Volewijckers. Uiteindelijk ben ik jaren aanvoerder geweest van de Mosveld-baby’s. Het was een jeugdig elftal vol met talenten die later ook hun carrière als fullprof hebben voortgezet. Als veteraan heb ik in 1961 mijn carrière beëindigd. Na mijn trainersopleiding van Rinus Michels ben ik jaren trainer geweest o.a. bij O.S.V. in Oostzaan en bij Hollandia en Always Forward in Hoorn. Daar woon ik al heel lang en volg het voetbal nog steeds met veel belangstelling.

De Mosveldbaby’s jaren 50/60 – Piet van der Muts staand helemaal rechts

Prachtig! Piet is dus een volle neef van Nicolaas de Jongh (broer van Piet’s moeder), van de jaren 30 tot 50 secretaris van Taba. Net zoals zijn broers Freek en Jan van beroep kruier in het centrum van de Tabakshoek (zie foto’s hieronder). Waarschijnlijk een invloedrijke familie in de begindagen van Taba. Maar dat zal in de toekomst moeten blijken, als we de historische puzzel van Taba weer iets verder hebben gelegd.

Links aankondiging van feest Taba, met de feestcommissie gestationeerd op Nes 78 (foto rechts) waar Pieter de Jongh en zijn zoons Nicolaas, Freek en Jan een kruierij bestierden.

Wat trouwens te zeggen van de vergoeding die Piet kreeg! Uit eerste hand krijgen we nu te horen dat er bij Taba geld zat! En niet een beetje ook. Ons vermoeden dat Adje Gerritse ook niet voor een appel en ei bij Taba speelde lijkt wel erg aannemelijk

En nu: Piet vindt het leuk om binnenkort eens bij Taba te komen buurten. Dat vinden wij echt geweldig! Erg leuk om oud-leden te spreken over vroeger, maar, niet altijd ontmoet je dan de echt grotere voetballers. Enigszins met samengeknepen billen gaan we Taba anno nu laten zien… ha ha. Piet zal er vast oog voor hebben.

We willen natuurlijk van alles weten, maar hoe leuk is het als je als lid ook je vraag kunt stellen? We houden even stil wanneer Piet bij ons langskomt. Maar mail je vraag naar , en je vraag (mits niet onfatsoenlijk) wordt aan Piet gesteld!

Ergée

Bronnen:
Gemeentearchief/Beeldbank Amsterdam: foto Nes 78, adressen, familierelaties en beroepen, Sportweek 1937, gemeentearchief Amsterdam
Omslag en teamfoto: Hard Gras nr 36, 2003 (special over de Volewijckers jaren 50 en 60)
Speciale dank aan Sophie, kleindochter van Piet van der Muts, en natuurlijk Piet zelf!

630