14jul2016
 

Het zou voor Theo, Karin en Guo Kamsma het begin zijn van een geweldige reis naar Bali. Bijna 2 jaar geleden checkten zij in op vlucht MH17.

Enkele uren daarna kwam de nieuwsmachine op gang. Aanvankelijk hoopten we dat het niet waar was. Dat ze op een andere vlucht naar Bali zaten. Dat het een andere MH17 was. Niet Guo, Niet Theo, Niet Karin. Gewoon Niet.

Ik belde mijn zus. Ze werkt bij Buitenlandse Zaken, en heeft inzicht in de passagierslijst. Die mocht nog niet vrijgegeven worden. “Guo zit bij Louis in de klas”, zei ik. “Staat Kamsma op de lijst?” Ze barstte in snikken uit. Ze had zich de hele dag flink gehouden, en verontruste mensen aan de lijn gehad, maar nu kwam het opeens té dichtbij. “Kamsma, Theo en Guo. Bras, Karin. Sorry Siem.”

Hoe vertel je dat je kind? Hoe vertel je dat de klas? Het voetbalteam? Er werd een altaartje voor Guo op school gemaakt. Er werd op het voetbalveld een indrukwekkende minuut stilte gehouden. Er werd in de kantine een foto op gehangen. Het verdriet wordt er niet minder op, maar het helpt om het te delen.

Guo was geadopteerd uit China. Hij was te vondeling gelegd onder een perenboom. Hij had het geluk dat hij bij Theo en Karin terecht is gekomen. Altijd stonden zij langs de lijn. Samen. Trots op ‘hun mannetje’.

Op het terrein van TABA is nu, op een mooie plek aan het eerste veld, net achter de fietsenrekken, een perenboom geplant. Zonder bordje of plaquette, maar dat is het boompje van Guo, en van Theo en Karin. Opdat we hen niet vergeten.

Op zondag 17 juli om 17.17 uur gaan we bij dat boompje bloemen leggen en een glas drinken, ter nagedachtenis. Fijn als je ook komt.

Simon Bunt

Speciale dank aan Thomas, Hein en hun overige collegae van de dienst Sport voor bijdrage en meedenken over boom.
Namens bestuur Taba

831