13apr2014
 

Het kunstgras op de velden van CTO lag plat en dat voorspelde niet veel goeds, want onze kids presteren over het algemeen een stuk minder op plat gras. En het was geen vals plat, want echt wind stond er nou ook weer niet. CTO staat natuurlijk ook al aan die andere kant van het ranglijstje, dus misschien was het dan maar het beste om ons als niet gearriveerd te melden in de lokale bestuurskamer, de 3-0 te pakken en daarna een vriendschappelijk potje tegen die reuzen uit Duivendrecht te doen. Maar natuurlijk wist iedereen na de warming up en de inspirerende woorden van Roy/ Simon dat de E2 niet uit de broodzak van een dametje op de dam komt om eenvoudig weggepikt te worden door de vliegende ratten, nee, de E2 kwam hier om met gogme en inzet de duiven een poepje van eigen deeg te laten ruiken.

En toen ze naar twintig minuten, vol van aanmoedigend ouderslawaai en het onvermijdelijke mantra: ‘Dekken, dekken, ja die daar’ of de variant ‘je mannetje, je mannetje’ met 1-0 achterstonden door een genadeloos – in de korte hoek – ingeknalde bal achterstonden, leek het toch wat te gaan worden.

Zo zeg, dat was weer een lange zin.
De tweede viel ook nog voor de rust.
Een gemene stuiter.
In de categorie onhoudbaar.
Maar genoeg reden om optimistisch te gaan rusten.
Er werd op het scherpst van de snede gespeeld.
Met tomeloze inzet.
Door het hele team.

Marinho was op links voor begonnen, Kai op rechts en dan heb je snelheid en inzicht op de kanten, maar Aris werd goed afgedekt, wat dit keer alleen al goed lukte doordat Aris nu eens niet boven iedereen uittorende en vooral in hun bebrilde midachter qua lengte zijns gelijke trof. Het meest troffen we onze sterren echter toch op ons eigen helft aan, waar ze Jaap Yous en Guy effectief bijstonden om Jack het werk uit handen te nemen, dezelfde handen die toch nog veel nuttig werk verrichtten onder de lat, waarop de Angels van Robbie Williams waren neergestreken om het afgedwongen geluk te effectueren. Zo.

Die engeltjes verhuisden ook mee naar de overkant (waar Kai, die nu centraal achter stond, het trukje van Youssef – die daar in de eerste helft stond – herhaalde en de bal van de lijn haalde). Maar een schuiver over de grond, daar helpt zelfs hun aanwezigheid niet aan. 3-0. Toch ging ie lekker, er werd niet gezeurd en er werden meters gemaakt, veel van hen richting CTO doel en ook de onzen konden eens een cornertje nemen, tegen de lat schieten of van afstand naast tot op gegeven moment daar toch weer Malo op de juiste plek stond en kon inprikken. 3-1. Nog drie riep Jaap enthousiast en de jacht was meteen geopend. Dat was wellicht een beetje overmoedig want terwijl de engeltjes nog feestvierden om Malo’s linker, lag ie alweer bij ons in het netje. En wat later redde Jack, rebound op de paal, stuitte Louis, rebound op de lat, vloog Kai nog eens voorbij, maar de bal was vastbesloten. 5-1. Arie zag een vlammend schot langs de verkeerde kant van hun paal gaan, Marinho kreeg ‘m er niet in, een corner van Yous draaide prachtig in, maar schampte de lat, dat ook allemaal. En elke keer dat cooLouis weer zo’n grote gast te slim af is geniet ik. Of als Guy onverstoorbaar weer de snelste is. Maar al zijn ze nog zo goed bezig, al dwingen ze Robbie’s komst af met z’n angels, al beginnen ze na de 6-1 met een goed gevoel aan de penalties, een ding staat vast: Het lukt niet op plat gras.

E

129