03feb2014
 

Het Diemerpark ligt aan het einde van het amsterdam–rijnkanaal en is opgebouwd met alle zooi die de amsterdammers verleden eeuw daar met behulp van hun vuilnisaken neergepleurd hebben. Het zo ontstane eilandje werd bij aanvang van de ontwikkeling van de autoluwe vinexwijk IJburg zorgvuldig ingepakt en daarna van een zandlaag voorzien. Er groeit geen boom, maar kunstgras is er bij de AFC meer dan genoeg dus we konden spelen. Voor een parkeerplaats is nog geen plek – bezwaarprocedure, want een laagje asfalt op dit prachtige natuurgebied ligt nog wat gevoelig bij de burgers. Dus was ik blij dat ik coach Simon nog net op tijd tegenkwam om hem en cooLouis voor een extra lange looptraining te behoeden. De laatste druppels vielen. De wedstrijd riep.

Het ultramoderne complex van de IJtjes is, zoals alles op Burg, meteen maar eens goed neergezet. Een fortuin aan hekken en schijnwerpers omlijst de vijf kunstgrasvelden; je zou er zo een treinlading hooligans, ter afkoeling onder toezicht, kunnen laten neerstrijken. Wij hebben kleedkamer drie, de tactiek wordt besproken en het veld op. Daar werd de aftrap gedaan met zo’n kleine, lichte rooie bal, die onze kids al ruim een jaar niet meer in handen of liever aan de voeten hebben gehad. En het is misschien wel kinderachtig om de schuld ergens anders te leggen, maar toen ze de na eerste helft met 3-0 achter stonden, was het geklaag daarover toch wel reden om in te grijpen. Het was duidelijk een te licht exemplaar voor de onzen, want alle doelpogingen kregen een flodder fladderend einde, nog voor de streep. Of ze dwarrelden, geholpen door de straffe wind, naast. De IJtjes daarentegen hadden dat beter onder controle en vandaar de drie nul. Want om nu te zeggen dat er veel verschil zat tussen beide teams, nou nee.

De Burgertjes begonnen fanatiek en de eerste lag er dan ook in no time in, maar na een paar minuten zaten de onzen in de wedstrijd en creëerden flink wat mogelijkheden, maar zoals ik al zei, tevergeefs. Vooral in dat meisje, dat, na ik nu van Jack begreep toch een jongen was, hadden ze een goed spelertje en die ene corner die die met die grote oren een een keer op zijn slof nam, was mooi. Rust 3-0 dus. En een mooie – blauwe bal. De onze. Paf, 3-1. Het was een drukte van belang, ze waren met z’n allen naar voren gestoomd dus ik kon het niet goed zien, maar het was denk ik Yousef die het laatste tikkie gaf. Nu zag het er weer lekker uit, het geloof keerde terug, zal ik maar zeggen, en de snelle rushes waren weer daar. Deze bal ging heel wat beter van voet naar Taba voet. Behalve die ene die werd onderschept en de assist die volgde, werd netjes verzilverd: 4-1. Maar dat geloof bleef het motortje op toeren houden en met Marinho mid en Yous op rechts kon het niet uitblijven of Malinho kon zich weer mooi vrij lopen voor de 4-2. Jaap trok lekker mee op, cooLouis liet ieder op links achter zich – verbazingwekkend balvast voor zo’n kleine vent en je komt er gewoon niet langs – kortom we gingen voor de volle winst. Met een klein misverstand tussen Guy en Jack kreeg Burg wat ze niet wouden. De vijfde.

De laatste tien minuten waren echt bloedstollend spannend. Een prachtig schot van Yous van rechts in de verre hoek zorgde voor de 5-3. Een schot op de paal (Guy) een schot van Jaap helemaal weer het veld overgestoken en ondertussen de wekelijkse applausredding van Jack. Kai en Ari namen het over. Kai – niet helemaal fit – net niet, Ari even later zeker wel. Vijf – Vier. En nog was het niet genoeg. Golf na golf gingen ze. Net naast, twee keer van de lijn gehaald, verzin het, het gebeurde. De scheids, waarvan ik dacht dat ie een veld te vroeg had gekozen, want hij was zeker beter tot zijn recht gekomen als fluitist bij de hockeymeisje die verderop speelde (jongens niet duwen), gaf aan: nog twee minuten; Zouden de drie punten meegaan, of dan tenminste toch een gelijkspelletje?? Ze speelden, link en gaaf, slim en snel, mooi met gogme. Nee nee nee nee nee. Het werd 6 – 4. Maar we hebben weer genoten en gaan na de strafschoppen opgetogen naar de alcoholvrije kantine. Om dat dan ook maar weer te weten. Dat bestaat. De bal is rond. Liefst Blauw.

E

137