25nov2013
 

Het spetterende schild van Taba nodigt uit om erheen te lopen, zo op die zwarte muur. Ik vraag me af of de tulpen die eronder zijn geplant ook alleen geel en zwart zijn. Iets om naar uit te kijken. Zaterdag zelf werd er gretig naar de wedstrijd uitgekeken, ze gingen winnen, die vierde plek geven we niet meer uit handen. Een week lekker getraind is een week-end gewonnen. Misschien hebben jullie wel gehoord van het glazen plafond, iets onzichtbaars waar vrouwen hun hoofd stoten op weg naar … hogerop. Nu blijkt er ook een glazen muur te bestaan. En die stond deze keer in de goal van TOG.

Want dankzij het bekende veldoverwicht annex balbezit waren er al snel toch zeker vier panklare kansen er niet in gegaan. En erger nog, uit een tegenaanval van hullie ontstond er voor ons doel een situatie waarbij de bal eerst van de lijn werd gehaald, dan gekeerd door de keep, maar – drie maal scheepsrecht – er uiteindelijk er toch in. Baaaalen.

Natuurlijk bleven de onzen drukken, dan weer over links met cooLouis en Kai, dan weer over rechts met <Stam is er niks bij> Jaap en Malo of door het midden, Yous en Ari. En dan is er hands en gaat ie op de stip. Dat is net echt joh. Volgens mij was het de eerste in mijn loopbaan als zijlijner. Yousef knalt raak. Even later wordt die druk zelfs hun goede keeper teveel: die besluit een inzet dan maar zelf over de lijn te werken. Geluk dwing je af. Jack redt daarna op zijn beurt een keer heel mooi, maar je ziet het E2 effect al loeren. Waar is die concentratie ineens? Dat gebrek breekt ze, net na Jaap’s wissel, defensief op: 2-2. Rust.

Dus dat is te doen. En ze doen het ook. Want hoewel Jack weer moest bewijzen dat hij er niet voor de ka’ z’n ka’ staat, combineren de onzen lekker lichtvoetig en als Malo Kai ziet gaan speelt ie ‘m keurig in zijn scorende voeten. En niet veel later krijgt Malo hem net zo netjes van Marinho, die al vanaf zijn entree halverwege de eerste helft goed draaide (en jammer genoeg later de 5-4 er – in twee keer – ook niet in kreeg.) Het staat toch 4-2 zult U zeggen; dat was ook zo, maar jullie kennen de woorden zo langzamerhand wel: focus, concentratie. Staan we voor dan verdwijnen die. Grijpt TOG z’n kans. En, ze hadden trouwens wel zo’n echt balvaardig gozertje in de gelederen. Goed, in de korte hoek, het gaatje leek te klein voor de bal, maar toch en dan nog een vrije trap erover heen, die ook in het net verdween en zo werd het weer gelijk: 4-4. En in plaats dat Marinus hem er dus inkreeg, sloeg de tegenstander toe: de corner die we eraan overhielden, werd goed verdedigd en weg was TOG: 4-5. Niet TOG weer heh.

Wel toch weer. Con en Fo kwamen wel weer bij, maar ook haast was geboden en dat gebod veroorzaakte tijdens het slotoffensief nog een tegendoelpunt, zodat die laatste mooie van Malo niet genoeg was. Het werd 5-6. Chagerijnig, een beetje. Een prachtige strijd om gade te slaan was het en ze worden echt steeds beter – met rasse schreden ook nog. Kansen zat gezien. Wellicht wat werken aan die kleinigheden die ik al terloops aantipte, maar dat komt ook goed. Alleen jammer dat het adagio ‘als Eric fluit dan winnen we’ nu aan barrels ligt. De uitzondering bevestigt de regel zal blijken als we al die teams weer tegenkomen in de tweede helft van de competitie. Vanaf volgende week in dit theater.

E

132