06okt2013
 

We kwamen om te winnen, zoveel was duidelijk. We hadden tegen TOS Actief met 5-1 voor gestaan en die hadden verleden week met 6-4 de SDZetters aan de kant gezet. Dus de mogelijkheden waren voor voeten om het zo maar eens te zeggen.

Om 08.08u kwam de melding ‘Youssef is ziek, succes’ op het net. Da’s een tegenvaller.

Niet alleen zaten er een paar hele groten bij, ze hadden ook nog eens van die zwart-witte strepen op hun shirts waardoor zelfs de kleintjes duidelijk aan lengte wonnen. Is natuurlijk niet echt zo, maar we weten zo langzamerhand wel dat de psyche net zo hard meetelt als conditie en wat die voetjes er van maken. En ook Marinho was nog niet inzetbaar dus moesten ze het met zeven doen, tot gelukkig Mare, het zusje van Guillermo er was (wel wat groot , maar dat viel dus niet op) en ook Sil kon wat meedoen.

De bal is rond en dat bleef ie ook een minuutje of tien. Dan was ie weer hier – voor Jack’s doel waar hij vooral rust kon uitstralen met Jaap, Luiz en Gui effectief voor z’n neus – en dan was ie weer daar – waar het doel een keer of twee hinderlijk niet stond waar de bal ging. Maar toen vond Malinho Arinho en dan is het 1-0. Ha-dat geeft de burger moed. Overmoed ook want het duurde niet lang of onder luid geroep: ‘weg die bal’ frommelde diezelfde bal zich in ons net. 1-1. Dat kennen we van vroeger. Maar wat we nooit meer zien is dat F-jes gedoe, waarbij het wel lijkt of het erom gaat wie het eerste bij de bal is; neen er wordt over gespeeld op een manier een stadion waardig. Het lijkt wel alsof je hoger staat, op de tribune. Overzichtelijk kortom, met overzicht. Dat doe je goed Roy. En Simon.

Goed. Gui zette z’n overdrive aan (Soulemani) en terwijl Kai goed wegliep om wat verdedigers mee te nemen vond ie eenmaal, aan de andere kant van het veld, Aris en tja dan is het wel 2-1. Ze zaten lekker in de strijd. Een ingooi van Louitje werd door Malo net naast gewerkt, Jaap en Jack hielden de 1, de zon brak door en als je dan vlak voor rust Malinho naar binnen ziet trekken en in die onmogelijke verre hoek de derde erin hoort schieten begint het duel om de eerste plaats, volgende week, je toe te grijnzen.

Rust. Jaap had pijn aan ‘t hoofd. De hele grote had hem daar van vlakbij vol op getroffen. Dus kon Mare de tweede helft beginnen. Maar zij en ook Sil zijn toch wat aanvallender ingesteld en hoewel in principe de aanval de beste verdediging is, stond die grote wel ineens vrij voor doel. 3-2. En niet veel later een kopietje die Jack mooi stopte, maar nog een, waar hij zich niet goed doorstrekte. Dan sta je ineens gelijk.

Het word rommeliger voor het Tabadoel en hoewel we met zus Mare op rechts twee brommertjes hadden (Soulemeissi) schoot Ari helaas twee keer wel wat ver naast, liep Sil zich vaak vast en was de weg terug om te helpen achter te lang. En dan sta je achter. Weer die grote. Niks aan te doen.

De opdracht was dus duidelijk. Derrop en derrover. Ik zelf vond dat we vorige week er iets fanatieker in gingen qua duw- en trekwerk en … SDZ rook bloed. Ik vroeg na de wedstrijd aan hun coach: “Wat heb je gezegd in de pauze?” “Meer inzet,” was het antwoord. Een paar minuten lang werden we overspoeld en moesten we er ineens 2 maken om gelijk te komen.

Jaap schudde de kop en kwam weer terug en dat gaf meer rust achterin. Dus konden we ook weer naar voren. Sil werkte hard. Kai was dreigend van rechts. En als Luiz dan Malinho aanspeelt die Kai bij de goal tegenkomt… Waar ik stond kon ik niet zien wiens teen de langste was, maar de 4-5 komt Kai toe, ook als het een e.d. was. Gelijkspel hing in de lucht… Tijd wachtte niet… Het vreselijke fluitsignaal.

Volgende week gaan ze die Geuzen uit de Middenmeer pakken. Al gaat het niet meer om de eerste plaats: Die gaan kopje onder.

Groet, Erik

114