12nov2011
 

de poorten van de Duivendrechtse hel

Amsterdam, 12 november 2011 – van onze verslaggever

In Duivendrecht kon men de coaches van CTO’70 al enkele weken enigszins nerveus heen en weer zien ijsberen. Dat kwam natuurlijk door het aanstaande bezoek van Taba F5, alias de Gele Leeuwen, dat torenhoog favoriet was voor de wedstrijd tegen CTO F8. En terecht natuurlijk, dat die coaches zenuwachtig waren. Want hoe zou jij je voelen als je moest spelen tegen een team met topverdedigers als Kick en Tammo? Met wereldkeepers als Jelle en Teis? Met stofzuigende middenvelders als Morris, Ivan, Mees, en Mels? En, niet te vergeten: met levensgevaarlijke spitsen als Simon en Ramses? Dan zou jij toch ook ‘s nachts wakker liggen, badend in het klamzweet? Nou, zo voelden die coaches zich dus ook. En zaterdag 12 november werd ook weer duidelijk waarom.

CTO speelde weliswaar prima, en kwam ook nog eens op een 1-0 voorsprong die niet eens helemaal onverdiend was. Maar als je denkt dat het dan afgelopen is, dan ken je de Gele Leeuwen niet. Want de jongens van F5, die geven nooit op. Die blijven lopen, die blijven gaan, en die blijven net zo lang aandringen tot de bal toch weer in de touwen hangt. En zo ging het vandaag ook weer: na weergaloze maar tevergeefse solo’s van Jelle, Tammo, en Simon, was het toch weer het combinatievoetbal dat de doorslag gaf: Mels stuurde Ramses weg, die een verdiende 1-1 op het scorebord deed verschijnen. Dat was een flinke psychologische klap voor CTO, dat dacht de overwinning al op zak te hebben.

De tegenstander raakte behoorlijk de kluts kwijt, en nog geen vijf minuten later pikte Ramses de bal weer op, slalomde een stuk of wat verdedigers voorbij alsof het zoutzakken waren, en poeierde de bal onder luid applaus langs de keeper: 1-2. De overwinning was weer binnen. Ging er dan niets verkeerd vandaag? Dat natuurlijk ook weer niet. De verslaggever heeft van de coach van F5 gehoord, dat de verdediging wel wat meer aan mag sluiten bij het middenveld en dat de mannen zich bij hoekschop en uitgooi meer moeten aanbieden. Maar het zijn kleinigheden, die in het niet vallen bij de fantastische prestaties van dit dappere tiental.

113
113