21nov2010
 

Om te beginnen denk ik dat niemand zin heeft om dit verslag te lezen of te schrijven, het was namelijk de pijnlijkste nederlaag van Taba 1 dit seizoen.

We speelden op een heel zwaar grasveld, maar dat wisten we al van te voren dus dat is geen excuus voor de misplaatste 2-1 overwinning van APGS. De mannen van de politie stonden met een compleet ander team op het veld dan bij onze laatste confrontatie, die met 11-1 door Taba werd gewonnen. Toen was vooral de keeper van in de 60 een zwakte punt van APGS, maar vandaag stond er een agentje te keepen die geen oog dicht had gedaan vanwege zijn nachtdienst. Desondanks wisten, wij jongens van Taba, het net niet te vinden in de eerste helft. Er werd door Tom een aantal keer van afstand geschoten en Matthijs schoot nog een lage voorzet van Jurrien op de lat. Onder aanvoering van Paul werd er flink op de verdediging van APGS gejaagd, maar zonder enig resultaat. Er werd rommelig gevoetbald door ons maar we waren wel de bovenliggende ploeg in de eerste 45 minuten.

In de tweede helft moesten de buitenste aanvallers meer vanaf de flanken opereren, om vanaf die positie onze spits Boris te bedienen. Er werd gejaagd en vooruit gevoetbald in de eerste 25 minuten van de tweede helft. Er kwamen genoeg voorzetten en kansen, maar die werden door iedereen onbenut gelaten. Abdullah gaf vanaf rechts een goede voorzet die de keeper slecht verwerkte en de bal eindigde dan ook in zijn handen, een halve meter in de goal. Ik stond er met mijn neus bovenop, maar de met gele kaarten strooiende belachelijke scheidsrechter wilde er niks van weten. Nog steeds 0-0 dus. Twan, die erg gefrustreerd overkwam in de rust, besloot een rush vanaf rechts te maken en vervolgens de keeper te passeren. Hoezee! Eindelijk een goal. We waren er allen van overtuigd dat we snel een tweede treffer zouden forceren, dat was echter totaal niet aan de orde. Het gehavende en met krampen kampende team van APGS kreeg plotseling een vrije trap die verlengd werd richting tweede paal, de speler die de bal in de goal schoot stond een meter buitenspel, wat de achterlijke scheidsrechter natuurlijk niet had waargenomen. 1-1, tering.

Vermoeid van alle tegenslagen en het zware veld en die achterlijke scheidsrechter gingen we door met druk naar voren zetten. Voorzetten van Matthijs en Mustapha kwamen of net niet aan of ze werden gemist door onze knokkende spits Boris. Na een corner van Matthijs, die werd weggeknald uit het strafschopgebied door een verdediger van APGS, stonden we achterin ineens 2 van Taba tegen 3 van APGS. Abdullah en Tom werden uitgespeeld en Mathijs was kansloos op deze uitbraak van APGS. 2-1, ongeloof, frustratie, tering en al dat soort dingen gingen er door mijn hoofd. En ik denk dat heel Taba 1 vergelijkbare emoties voelde.

Hopelijk kunnen we iets leren van deze wedstrijd en er op de training aan gaan werken. Iedereen heeft vandaag keihard geknokt, maar het zat er vandaag gewoon niet in.

144
144