17okt2009
 

17 oktober 2009

Iedereen was deze week aanwezig en omdat ze bij Diemen met precies 7 spelers waren stonden er aan onze kant drie buiten de lijnen aan te moedigen. Dat waren Piet, Timo en Flint. Samen met alle ouders stonden ze trouw naast het eigen doel Dries wat af te leiden maar al gauw verplaatste ze zich naar de andere kant van het veld, waar de actie plaatsvond. We hadden zowaar het overwicht! Er waren natuurlijk wel wat tegenaanvallen, maar die werden kranig gekeerd door Rafi en Gijs. Voorin gebeurde het: een aantal prachtige voorzetten van Maas op Sem, sterk doorzetten van Jip en Iza – er werd hier gecombineerd! Terug, heen, opzijzetten, vrijlopen, dat soort dingen!

De verdediging van Rafi en Gijs schoof optimistisch naar voren en de druk voor het doel van Diemen werd opgevoerd. Al gauw gebeurde wat niet kon uitblijven: het eerste doelpunt viel! Hier moet wel eerlijk vermeld worden dat het hier een eigen doelpunt betrof. Daar juichten we wat ingetogen, beschaafd enzo, maar we wisten: hier zit meer in! De wolken trokken ook al weg en de zon brak nu vol door. Alsof iedereen vleugels kreeg! Een minuut of drie later volgde de twee-nul, uit een van de vele strakke corners van Maas op Sem: hard en laag in de linkerhoek. En toen de drie-nul enkele minuten later viel (weer Sem) was het ons duidelijk dat Taba F3, dat team dat vooralsnog dit seizoen zoveel moeite heeft om die harde 3 punten naar zich toe te trekken, dit keer de beste kansen had. Maar een wedstrijd is pas voorbij als afgefloten wordt en dat moet Diemen ook gedacht hebben want de 3-1 en vervolgens de 3-2 volgden snel, vlak voor rust.

In de rust was er wat twijfel. Een gevecht om koekjes, een drankje teveel, Thomas en Igor die met harde hand de moed erin hielden. En daar gingen ze weer het veld in, na tactische wissels van Rafi (volledig leeggespeeld, de man had zijn meters gemaakt!), Gijs (volle kracht gegeven, prachtige ik-neem-geen-risico wegwerkballen) en Maas (wat een voorzetten!) maakten plaats voor Piet, Timo en Flint.

Jip nam de plek van Maas over en trok na een pas van Piet in een lange rush door naar de achterlijn, kapte, speelde zijn mannetje uit en schoof professioneel terug op Sem die deed wat van hem verwacht kon worden: strak en hard zoefde de bal het net in. 4-2. De 5-2 volgde eigenlijk vrij snel: een prachtige soloactie van Sem. En nu ging iedereen wel heel erg lekker: Dries bracht Piet in stelling die, overdonderd door zijn kans op scoren, hard en hoog over schoot. Iza schoot vanuit haar doel (waar ze een paar prachtige reddingen had) naar Jip, Jip weer op Sem. Nee dit ging lekker. Diemen was echter niet voor een gat te vangen en brak na een aanval uit met een counter in trainingsbroek, een slalom, een soloactie die eindigde in een – dat moet gezegd worden – prachtig doelpunt: 5-3. Dit leek onze jongens en meisjes echter niet te deren, Iza stond haar mannetje in doel, Dries had het overzicht en daar gingen Jip en Piet weer, Jip met de tong uit de mond holde nu tot aan de achterlijn, kapte zijn man weer uit en schoof terug op Sem die voor de 6-3 tekende.

De penalties werden ook met 6-1 gewonnen, Sem had de eer om op doel te staan.

ZES DRIE! Ik zou haast zeggen: KLASSE TABA!

Tijn

97
97