22feb2007
 

Robin en Osama

#007 – februari 2007

“Ik heb een raadsel: het is groen en we verliezen er heel vaak op.” Robin zit op het kunstgras. Zijn haar en zijn gezicht zijn lichtbruin van het zandgevecht. Overal zit het. Het staat hem goed, maar het prikt wel. Robin is naar de training komen lopen. Hij komt altijd om ongeveer kwart over twee. Maar hij komt wel. Terug naar huis mag hij op een omafiets met terugtrapremmen. Zo heeft Robin nog nooit geremd, maar met zijn voeten kan hij makkelijk bij de grond. Op de Berlagebrug komen we zijn vader tegen. Vanaf de overkant groet hij ons en gebaart dat zijn zoon verder naar huis moet. Zijn huis is hier vlakbij. Hij is er niet geboren, maar wel in Amsterdam, ergens. Zijn ouders komen uit Ghana. Daar is Robin één keer geweest. En heel vaak in België, waar hij nog een broertje heeft. Maar daar heeft hij niet veel mee want die spreekt alleen Engels. En zo draaien we de Saffierstraat in. En zo belt Robin aan bij zijn huis. In de deuropening draait hij zich om. “Nog één: ze zijn geel, en ze spelen tegen blauw en wit en ze verliezen, maar ze maken nog wel twee doelpunten. Zal ik het zeggen? Wij.”

Piet Oomes

86