22jan2007
 

Robin en Osama

#005 – januari 2007

Op vrijdagavond belt Osama mij op. “Piet, wilt u mij morgenochtend ophalen als u naar De Meer fietst.” Ik zeg dat ik hem al wilde bellen, maar dat hij mij voor was. Hij glimlacht even door de telefoon. Osama kan dat. Glimlachen door de telefoon. Ik hoor het niet, maar ik zie hem voor me. “En Piet … Robin zegt op school de hele tijd dat hij een bal heeft gekregen van Taba. Is dat zo? En waarom heb ik dan geen bal gekregen? En denkt u dat ik ook een bal kan krijgen?”

Vroeger kende de vader van Osama een trainer die zijn zoon wel eens een voetbal toespeelde, maar sinds de vader zijn nieuwe zaak op de Cuyp heeft ziet hij die trainer eigenlijk nooit meer, en daarom blijft Osama verstoken van ballen. En ballen slijten snel. Ik leg Osama op mijn beurt uit dat die voetbal een geschenk van Sinterklaas was. En niet alleen voor Robin; voor alle jongens van de F. Van de F2 was alleen Osama niet op de training en niemand heeft zijn bal opgehaald. Osama legt toch nog uit waarom hij er niet was. Hij wilde liever gaan helpen in het buurthuis vlak bij hem. Daar komt de Sint tenslotte ook. Alleen op een ander moment. Uit zijn buurt komen daar ook veel kinderen. En er moet veel geregeld worden. Daarom dus. Daarom was hij er niet. Ik beloof dat ik bij onze Sint mijn best zal doen voor een bal.

Piet Oomes

92