21jan2007
 

Voetbal & Seks

#186 – januari 2007

“Que hueles bien.” zeg ik tegen haar als zij geurend de badkamer uitkomt. Ik weet dat een klein complimentje altijd op prijs gesteld wordt. Met een kort zinnetje als “Wat ruik je lekker” bereik je een hoop en het kost weinig moeite. Leer mij de vrouwen kennen. Ik keer mij weer tot haar zus om de conversatie over de politieke ontwikkelingen in Spanje voort te zetten en zie dat deze haar lachen nauwelijks kan bedwingen. Dan proesten de twee dames het uit. “Ha, ha, ha, que huelas bien, ha, ha , ha, ha.” Blijkbaar heb ik iets grappigs gezegd. Terwijl de twee dames elkaar gierend van de lach op de schouders slaan gaan mijn gedachten terug naar maar liefst tien jaar geleden, toen wij langs de weg stonden te liften om bij een afgelegen dorpje in de Spaanse Pyreneeën te komen.

Het was gelijk raak. De eerste auto die langskwam stopte. Natuurlijk moest ik vooraan zitten. Mijn spaans was relatief het best. De volgende conversatie ontspon zich.

-¿Que vaís a hacer? (Wat gaan jullie doen?)
– Vamos a la alta montaña. (We gaan naar het hooggebergte.)
-Tenéis que tener cuidado, hé, puede ser peligroso (Kijk uit, dat kan gevaarlijk zijn).
-Solamente vamos a andar, sin ropa. (We gaan alleen lopen, zonder touwen).
-¿Nada de ropa? (geen touwen?)
– Nada de ropa. (Geen touwen.)

Even viel er een stilte. Hij keek me verbaasd aan.

-¿Y qué haceís cuando hace frío? (En wat doen jullie als het koud wordt?)

Nu keek ik hem verbaasd aan.

-Entonces, ponemos nuestros jerseys. (Wel, dan doen we een trui aan.)
-¿Solamente un jersey? ¿Nada más? (Alleen een trui? Meer niet?)
– O un abrigo. (Of een jas).

Daarna werd er nog weinig gesproken, hetgeen ik wel prettig vond. Zo kon ik me volledig concentreren op de prachtige omgeving. Pas de volgende dag, toen we bezig waren een steile helling te bedwingen, drong het tot me door dat ik mijn spaans en engels door elkaar had gehaald. Ropa betekent niet touw, maar kleren. In gedachte herhaalde ik de conversatie zoals die had plaatsgevonden. “Wat gaan jullie doen?” “We gaan naar het hooggebergte.” “Kijk uit, dat kan gevaarlijk zijn.” “We gaan alleen lopen, zonder kleren.” “Helemaal zonder kleren?” “Zonder kleren!” “En wat doen jullie dan als het koud wordt?” “Wel, dan trekken we een trui aan.” “Alleen een trui, meer niet?” “Ja, of een jas.”

Nog steeds liggen de dames in een deuk om mijn woorden. “Feliz año nuevo y que huelas bien” wensen ze elkaar nu toe. Gelukkig nieuwjaar en dat je maar lekker moge ruiken. Over vele jaren zullen taalwetenschappers zich ongetwijfeld afvragen waar dat toch begonnen is, die vreemde gewoonte in Spanje om elkaar bij nieuwjaar een goede geur toe te wensen. Ik denk niet dat ze het spoor kunnen herleiden tot deze woning in Ponferrada op een zonnige morgen van één van de laatste dagen van het jaar 2006.

Rolando de Corazón

112