07jan2007
 

Voetbal & Seks

#185 – januari 2007

Weifelend kijkt Corazón zijn huiskamer rond. Zijn favoriete kleren hangen te drogen aan het droogrek. Die gaan morgen in elk geval mee. Nu nog niet in de rugzak doen. Nog te nat. Ook de voetbalspullen hangen te drogen. Zaterdag eindelijk weer eens gespeeld. “Die herinnering neem ik ook mooi mee het nieuwe jaar in,” denkt hij.

Want het mailtje dat hij die week op Arthurs aandringen had rondgestuurd had groot enthousiasme gewekt. “Wie wil er een klein toernooitje spelen, zaterdag? Weten we eindelijk wie er eigenlijk TABA 2, 3, 4 en 5 zou moeten zijn.” Met name de zaterdag 5 kwam in groten getale opdagen. Zij hadden immers het meeste te winnen.

Zelf speelde Corazón slecht. Pijn in de achillespees. Nu al weken. “Ook die neem ik mee het nieuwe jaar in,” denkt Corazón. Een onduidelijke blessure. Geen trap gehad. Niets verzwikt of verstuikt. Gewoon een pijn die steeds weer terugkomt. Mismoedig kijkt hij naar het flesje met spierolie dat hij op aanraden van Anton had aangeschaft. “Er flink overheen spuiten en dan masseren,” had deze tegen hem gezegd. Dat gaf aanleiding tot een minutenlange dialoog vol spuitgrappen. Eeuwige pubers. “Ook meenemen het nieuwe jaar in: humor en kinderlijk plezier. Nou, die rugzak raakt al aardig vol,” denkt Corazón, nooit wars van symboliek.

Het minitoernooitje bleek een groot succes. TABA 5 was compleet, TABA 2 en 4 werden samengevoegd en TABA 3 ging een verbond aan met wat loslopende zondagveteranen. TABA 3 verloor alle twee de wedstrijden. “Dus wij zijn voortaan TABA 3?” vroegen de jongens van TABA 5 enthousiast na afloop. De spelers van TABA 3 vonden het allang best. Ze waren indertijd als TABA 5 begonnen. Zo ook de voetbalcarriére maar weer afsluiten. Ooit.

Beregezellig was het na afloop in de kantine. Er werd gelachen en gepraat. Dit werd onderbroken door een speech van Corazón. Hij moest wel. Hij had het Anton beloofd. Hij plukte twee bekers uit de bekerkast, een grote en een kleine. “Beste mensen, het is tijd voor de prijsuitreiking!” Tot zijn verbazing werd het stil. “De hoofdprijs gaat naar de combi TABA 2 en 4 (hij hield de grote beker omhoog), de tweede prijs gaat naar TABA 5 (de kleinere beker ging de lucht in) en TABA 3 krijgt als troostprijs een krat bier!” Het resultaat was zoals verwacht. Gejoel en gelach. Bij de herinnering speelt er nog steeds een glimlach om Corazóns lippen. “Meenemen,” denkt hij, “warmte en saamhorigheid.”

Nog eenmaal rondkijken. Nee, alles is ingepakt. “We zijn klaar voor een nieuwe reis vol avontuur,” denkt Corazón.

Rolando de Corazón

104