22okt2006
 

Voetbal & Seks

#181 – oktober 2006

Het is dinsdagavond. Het is warm. De zomer gaat maar niet voorbij. Het kwart rubberveld is barstensvol met spelers. Er wordt fanatiek gespeeld. En snel. Elke weifeling lijdt tot balverlies. “Goed voor de balbehandeling,” had veldaanvoerder Freek voor de training gezegd toen de opkomst zo groot bleek. En ook: “Dat gaat wel weer over als het koud wordt.”

Te pas en te onpas wijst Corazón op zijn voeten. De zool van zijn linkerkicks is bijna geheel afgescheurd. Zijn gele sok is zichtbaar. Toch speelt hij gewoon door. Hij is daar niet weinig trots op. Anderen lijken het een onderwerp van ondergeschikt belang te vinden. Zij fixeren zich op de bal.

Na afloop is het in de kantine enorm gezellig. In hun trainingsoutfit staan de spelers bij de bar en bestellen biertjes bij Werner. Corazón wijst nogmaals op zijn voeten. “Kijk!” zegt hij. En met zijn hand laat hij zien hoe los de zool onderhand wel niet is. Dan loopt hij naar de prullenbak, trekt zijn linkerkicks uit en gooit deze er in. Als hij zich omdraait ziet hij dat niemand aandacht aan hem besteedt. Het gesprek gaat gewoon voort.

De volgende dag ontvangt Corazón een mailtje van Paul van de zaterdag 2. “Ik heb nog een paar kicksen die mij te klein zijn. Wil je ze proberen?” “Neem zaterdag maar mee, dan spelen we allebei thuis,” schrijft Corazón terug.

De zondag erna. Corazón speelt mee met de zondagveteranen. Op zijn oude kicksen. Die vond hij nog in de kast. De wedstrijden van zaterdag waren afgelast. Langzaamaan bemerkt hij waarom hij indertijd die oude kicksen aan de kant had gezet. De zool van de linkerkicks laat langzaam los. “Oh nee,niet weer,” denkt Corazón. De tweede helft speelt hij op de kicksen van David, de zoon van voorzitter Mike.

Het is weer dinsdagavond. Aan de rand van het rubberveld probeert Corazón Pauls kicksen. Ze zijn net te klein. En vooral te smal. Hij trekt zijn loopschoenen aan. Op het rubber gaat dat prima. Rob van de zondagvets spreekt hem aan. “In de bestuurskamer staat nog een paar. Die staan er al weken. Niemand weet van wie ze zijn.” Die avond neemt Corazón deze kicksen mee naar huis.

De zaterdag erna. De spelers van TABA 3 lopen zich warm. Dan komt Corazón het veld op. “Wat heb jij nu aan?” “Blits hoor!” “Heb je verschillende kicksen aan elkaar genaaid?” Het commentaar is niet van de lucht. Het zijn ook best opvallende kicksen. Half wit, half zwart, met een rode streep door het midden.

Later die zaterdagmiddag. De wedstrijd was fijn. Corazón fietst langs de Amstel richting binnenstad. Hij is tevreden. Hoeveel mensen hebben zich wel niet met zijn kicksenprobleem beziggehouden? Paultje van de zaterdag 2, voorzitter Mike, David van de B2, Rob van de zondagvets. Hij voelt zich geliefd en gewaardeerd.

Rolando de Corazón

118