15okt2006
 

Voetbal & Seks

#180 – oktober 2006

Enthousiast komen de TABA-spelers de kleedkamer binnen. Het is een drukte van jewelste. Opgetogen gezichten. En dat mag ook wel. Het liep als een trein. Complimenten vliegen over en weer. “Freek, wat een mooi schot, man!” “Nou, Corazón, jij hebt heel wat ruimte gecreëerd.” “Milton, wat een lekkere passjes, man.” “Martijn, die passeerbewegingen van je!” “Zoals jij voor je man komt, René!” Steeds mooier worden de doelpunten die ze elkaar over en weer beschrijven. Het woord kampioenschap valt. Gevolgd door het eeuwige: “Maar we kunnen ook nog tweede worden.” Dan komt de scheids de TABAspelers halen voor de tweede helft. Lachend wordt hij verwelkomd. Het is een vriend. En het leven is een feest.

Langzaam strompelen de TABA-spelers de kleedkamer binnen. Niemand zegt iets. Verslagen zien ze er uit. En dat zijn ze ook. Uit handen gegeven. Omstebeurt wordt er gedouched. De gebruikelijke grappen blijven uit. Zelfs Anton weet even helemaal niets. Reth, de zoon van Richard, komt met een bal onder zijn arm de kleedkamer binnen. “Corazón, weet je al wie het wedstrijdformulier gaat krijgen.” Iedereen kijkt schichtig een andere kant op. “En mag ik hem dan geven?” vervolgt Reth enthousiast. Kuiltjes in zijn wangen; glinsterende ogen. “Nou, dat mag je zeker,” mompelt Corazón.

De spelers zitten buiten op het kunstgras. Reth heeft zojuist het wedstrijdformulier aan zijn vader uitgereikt. “Da’s dan de tweede dit seizoen,” had Richard daarbij verzucht, ondanks alles toch een beetje trots. De zon neemt in kracht af en er steekt een frisse wind op. Truien worden aangetrokken. De herfst komt er eindelijk aan, zo lijkt het. Na zo’n mooie lange nazomer. “Corazón., wil je even met me voetballen?” vraagt Reth. Even kijkt Corazón sip naar het dienblad vol biertjes die nog over zijn omdat veel spelers opeens haast hadden om thuis te komen. “Ja,” zegt hij dan beslist. Stram loopt hij met Reth naar het doeltje. Omstebeurt gaan ze schieten en keepen. De andere TABAspelers kijken toe en drinken hun biertjes leeg. “Deze week wordt hij achtenveertig,” zegt Richard. Ze zien hoe Corazón met gebogen rug de bal uit het doeltje haalt. De klaterende lach van Reth weerkaatst tegen de huizen rondom de velden van Swift.

Rolando de Corazón

90