01sep2006
 

Voetbal & Seks

#177 – september 2006

Ik hou niet van water. Dat heeft te maken met een oeroud overlevingsinstinct, zo is mijn theorie. Natuurlijk ben ik langzamer dan een sabeltandtijger. Maar het gaat om het relatieve voordeel. Magere mensen zoals ik lopen sneller dan de wat meer gezette medemens. De sabeltandtijger pakt de gemakkelijkste prooi. Dat is net zo iets als je fiets op slot zetten in Amsterdam. Natuurlijk zijn die dure sloten te kraken. Maar je moet betere sloten hebben dan de fietsen om je heen. Daar gaat het om. In het water vertoon ik een opmerkelijk gebrek aan drijfvermogen. De haai profiteert, of anders de krokodil wel. Ik hou dus niet van water. Maar waarom sta ik dan in dit warme duikerspak hier op het strand te wachten op de instructies van de duikinstructeur? Het is een lang verhaal.

Ik speel voetbal in een club geheten TABA. Waar die naam vandaan komt? Van TABAK. De club is ooit opgericht door sigarenhandelaren. Later werd de combinatie roken en sporten als wat minder gelukkig gezien en verwijderde het bestuur de K uit de naam. Velen denken dat TABA een afkorting is. Iemand van de club heeft ooit eens een betekenis verzonnen: Tegen Alles Behalve Alcohol. De combinatie bier en voetbal gaat wel altijd goed samen. Zo’n club is dat dus. Ik voel me er thuis. De zaterdagmiddag wordt wat mij betreft op het voetbalveld doorgebracht.

Behalve als er liefde in het spel is, natuurlijk. Mijn vriendin is een Spaanse. Dat betekent dat ik regelmatig in Spanje vertoef, hetgeen soms ten koste gaat van het voetbal. En daar in Spanje gebeurde het. We lagen heerlijk samen in het zonnetje op het grasveld langs een rivier. Het was zaterdag rond half drie. Onwillekeurig gingen mijn gedachten naar Amsterdam. Ik zag mijn makkers al het veld oprennen. Straks zou de wedstrijd beginnen. En toen vroeg ze het. “Waar zou jij het liefste heengaan?” Dat sloeg nog op het gesprek van daarnet, over waar we die zomer de vakantie zouden gaan doorbrengen. Spontaan gaf ik het antwoord. “TABA.” Ze reageerde enthousiast. “Taba in Egypte, het duikersparadijs? Dat is precies waar ik ook aan zat te denken. Dit is ware liefde!.”

En nu hoor ik de instructies van de duikinstructeur aan. Aha, er kunnen ook haaien in de Rode Zee rondzwemmen. Verontrust beoordeel ik het drijfvermogen van de overige leden van de groep.

PS
Fantasie in zee is oorspronkelijk geschreven voor een cursus nederlands voor duitse studenten olv mijn goede vriend Ton Wester. Het is nooit echt gebeurd, vandaar de titel. Wel heb ik van de zomer daarwerkelijk gesnorkeld bij Mallorca, maar dat is een ander verhaal.

Rolando de Corazón

111