30apr2006
 

Voetbal & Seks

#174 – april 2006

Amsterdam 11.00 uur

“Waarom doe ik dit toch?” Het is zaterdagmiddag als Corazón zich dit afvraagt. Hij zit op de fiets. Het regent. En het waait. Gelukkig is daar het Amstelstation al. Corazón zet zijn fiets in het rek, sluit af en wandelt naar de taxistandplaats. Waar is iedereen? Van binnen in de stationhal wordt er gezwaaid. Gelukkig. Daar staan twee spelers van TABA 4. “Goed dat je komt invallen.” zegt de één. “Komen er nog meer van jullie?” vraagt de ander. Corazón kijkt bedenkelijk. Anton was die ochtend onbereikbaar geweest. Zijn vaste telefoon telkens in gesprek. Zijn mobiel uit. Allemaal tekens van uitbundig nachtelijk vermaak. “Anton komt misschien wel niet,” zegt Corazón voorzichtig. “Maar ik probeer nog wel wat mensen.” En hij pakt zijn mobiele telefoon terwijl hij denkt: “Wie zou dat niet willen? Lekker voetballen in Aalsmeer in de regen.”

Aalsmeer 11.55 uur

Door de beregende ruiten van de auto kijken ze naar buiten. Hier moet het zijn. Ze stappen uit en lopen met gebogen ruggen door de regen naar de kantine. Warmte en lawaai komen hun tegemoet als zij binnentreden. Ook de andere spelers kijken niet echt blij. Het is weer om een goed boek te lezen op de sofa en dan af en toe naar het getik van de regen op de ruiten te luisteren en hoofdschuddend bij jezelf te denken: “Wat gaat het toch tekeer.” Als ze eindelijk het veld oplopen zijn de tegenstanders al lange tijd bezig met een heuse warming up. Jong en fit, zo zien ze er uit. “Er komt nog één auto met spelers, maar dan kunnen we beginnen,” zegt aanvoerder Erwin tegen de scheids. Lusteloos schieten ze met een veel te zachte bal de keeper in. Dan breekt plotseling de zon door.

Amsterdam 16.00 uur

“Maar hebben jullie ook gewonnen?” Zaterdagveteraan Bert vraagt dit Corazón terwijl ze lurkend aan hun bierflesjes de verrichtingen van de zaterdag 1 volgen. Nog steeds schijnt de zon. Het is goed toeven op de Harry Riemersma tribune. “Aalsmeer scoorde in de allerlaatste minuut de gelijkmaker. Maar iedereen was tevreden hoor. Een fijne wedstrijd.” Even wordt het gesprek onderbroken omdat TABA 1 de 10-0 scoort. “Maar nu heb ik met mijn domme kop ook nog toegezegd dat ik bij de zondagveteranen ga invallen. Nou, dat gaat mooi niet gebeuren, dat ga ik afbellen, te veel voetbal kan ook, zeker om half 10 ’s morgens in Bloemendaal,” zegt Corazón beslist. Bert kijkt hem even scherp aan. “Jij gaat morgen gewoon weer spelen; jij kunt namelijk geen nee zeggen.” Dan volgt hij weer het spel van TABA 1.

Bloemendaal 09.30 uur

Als Corazón de kleedkamerdeur opent kijken zestien paar ogen hem aan. “Jezus, noemen jullie dit te weinig man?” zegt Corazón verontwaardigd. “Maar er zijn nogal wat halfgeblesseerden; goed dat je toch nog gekomen bent,” antwoordt hun aanvoerder Aad.

Rolando de Corazón

40