01mrt2006
 

Voetbal & Seks

#171 – maart 2006

Het is zaterdag half twee. Ik vraag de ober om af te rekenen want ik heb haast. Nee, niet om te gaan voetballen. De bus moet ik halen. De bus naar Ponferrada.

Gelukkig komt de ober snel. Ik ben de enige in dit restaurant. En dat in Madrid op een zaterdagmiddag. Een slechte keuze van de ervaren Spanjereiziger. Maar ja, toen ik hier binnenkwam was het nog voor enen. Da´s vroeg voor de lunch in Spanje. La comida. De belangrijkste maaltijd. Natuurlijk een menuutje met wijn erbij. Om straks in de bus lekker te kunnen slapen. Met mijn rugzak om loop ik naar buiten. Regen. Hollandse lucht. Koud. Snel de metro in.

Wat is er aan de hand? Zoveel mensen in deze metrowagen met een opengeslagen boek in de hand. Even tellen. Tien lezers. Da´s veel. Ik werp een verstolen blik op de kaft van het boek van de man naast mij. Plato. Zal iedereen hier filosofie aan het lezen zijn? Dat jochie daar dat zo verdiept is in zijn boek ook? Die leest toch zeker Harry Potter? Anders ben ik echt op perron 9 3/4 ingestapt. Het lukt me niet om er achter te komen. Ik moet er uit.

“Completo,” zegt de norse man achter het loket als ik het kaartje wil kopen. “¿Wanneer gaat de volgende bus dan?” “Om zes uur.” Ik koop het kaartje en kijk op mijn horloge. Nog meer dan drie uur om zoek te brengen in Madrid. Gelaten loop ik naar de bagageafgifte. Eindelijk bevrijd van die rugzak. Wat te doen? Met de metro terug naar het centrum.

Daar zit ik dan. Gran Café. Een glas bier voor me. En het schrift dat ik net in de Corte Inglés gekocht heb. En ik schrijf deze woorden. Ik schrijf: “Ik ben benieuwd wat de jongens hebben gedaan.” Een blik op mijn horloge. Het loopt tegen vijfen. Een SMS´je naar Arthur. “En?”

Alweer in de metro. Slechts twee mensen lezen een boek. Toch meer dan gemiddeld in Nederland. Zodra ik bij het busstation boven de grond kom klinkt mijn mobiel. “5-2 gewonnen”, lees ik. Ik haal mijn rugzak op en stap in de bus.

We rijden de ringweg van Madrid op. Ik schrijf in het schrift mijn van te voren bedachte woorden op. “De mooiste schijnbeweging van vandaag is toch wel deze. Ik pakte de metro naar het zuiden van Madrid om in Estación del Sur de bus naar het Noorden te nemen. Een heel schiereiland op de verkeerde been gezet. Een solistische actie? Ik dacht het niet. Die man daar met dat boek in zijn hand. Ik herken de tevredenheid in zijn ogen van iemand na een geslaagde passeerbeweging. Dat meisje aan het gangpad dan. Valt in slaap met een trotse glimlach om de lippen. Moet ik ook maar eens doen. Voor ik aan mijn diepzinnige gedachten ten onder ga. Pas vanavond om half elf in Ponferrada. En daar maar eens kijken wat deze voetballoze zaterdag me verder brengt.”

Rolando de Corazón

86