13apr2005
 

Het voorspelde al weinig goeds toen de zonnebank-bruine dame achter de bestuurstafel mij vertelde dat hun scheidsrechter geen enkel verkeerd woord op het veld accepteerde. Geen enkel! Hij is een erg enthousiaste vrijwilliger, wel zeeeer neutraal, maar hij wil geen vloeken, geen protesten, geen onderling gekift, … Of ik dan ook onze jongens alvast wilde waarschuwen. De jongens van SDZ hadden er in het begin ook erg aan moeten wennen. Want hij stuurde ze gewoon van het veld af! Zo zo, dacht ik, dat zullen de boys van SDZ dan wel nodig hebben gehad. Ze had me ook al verteld van de penningmeester die er vorig jaar met de kas vandoor was gegaan! Waar zijn we nu beland, vroeg ik me af.

Ik was net klaar met de formulieren, en kwam dus op het veld op het moment dat de wedstrijd begon. Geen kans dus om onze B1-jongens te waarschuwen. Maar ja, dacht ik, je hebt strenge en minder strenge scheidsrechters, dat moeten ze ook maar ondervinden.

Maar deze bleek inderdaad niets te accepteren. Bij bezwaren tegen onterecht buitenspel vlaggen kwam steevast “mond houden en doorspelen”, of “mond houden, anders ga je eruit!”. Ik stond tegenover hun grensrechter, en ik moet zeggen dat er iets te vaak onterecht werd gevlagd. Ook een keer dat er niemand van Taba stond! Toen de eerste helft was afgelopen mompelde Marius “corrupt” tegen iemand en de scheids draaide zich fel om: “ben je zelf! Je hele familie is corrupt!”. Ondanks dat alles ging TABA toch met 2-0 de rust in dankzij 2 doelpunten van X*.

De tweede helft. Er kwam een kleine botsing aan het begin van de tweede helft, net binnen het strafschop¬gebied, en beiden vielen. Niets aan de hand, dacht ik aan de zijlijn, en de jongens op het veld ook niet! Maar het werd een penalty. Iedereen verbaasd, natuurlijk. Verontwaardigd! De scheidsrechter telde keurig 9 stappen vanaf de doellijn, en zei “leg de bal daar maar neer!”. Negen stappen? Het moeten er toch 11 zijn? Klopt, zei m’n buurman. Op het veld vroeg Bas nog (beleefd) of de scheidsrechter de afstand tussen bal en doellijn nog eens wilde meten. En weer telde hij keurig 9 passen uit. Bas zei dat dat niet klopte, en hij mocht van het veld af! Het werd 2-1, in de rebound, en nu verder met 10 jongens.

Het moest nu niet veel gekker gaan worden, dacht ik. Maar zo ging het maar door. Onze jongens vonden het er niet eerlijk aan toe gaan. Het vlaggen werd niet beter, en toen er even later weer zo’n botsing plaatsvond net in of net buiten het strafschopgebied floot de scheidsrechter opnieuw, en commandeerde wederom een penalty. Na enig “ah kom op scheids!” en “mond houden of je gaat eruit” trok keeper Daan z’n handschoenen uit en riep “kom, jongens, we gaan” en liep TABA het veld af. De scheids riep nog iets na, vermoedelijk dat ze hiermee het spel zouden verliezen.

Maar onderweg naar de kleedkamer ging het ook niet goed. De SDZ-ouders begonnen zich er ook mee te bemoeien, en daar volgden natuurlijk weer reacties op van onze jongens. Ik duwde ze maar verderop richting kleedkamers, en ik begon me toch wat zorgen te maken over hoe dit zich aan het ontwikkelen was. De zonnebank-bruine dame kwam ook nog kiften dat er oudere jongens bij ons zaten, en dat leidde weer tot woorden met onze jongens. David vertelde dat dat mocht, maar zij wilde de dispensatieformulieren wel eens zien, en alle identiteitskaarten!!

De scheidsrechter stelde even later voor om het spel over 5 minuten te laten hervatten. Ik heb dat aan de jongens overgebracht, maar een aantal was al omgekleed, en eigenlijk vonden de meesten dat dit echt geen spelen was. Ze waren hier echt kwaad over. Dus, nee bedankt! Ook een sportieve poging van de SDZ-leider om de jongens weer tot voetbal te porren leidde tot niets. Ik kreeg maar 4 stemmen vóór doorgaan.

Onderweg naar de uitgang werd Tyrone nog uitgescholden vanwege z’n huidskleur, en dat zette kwaad bloed. Vanaf dat moment moest het hele SDZ-team in de kleedkamer blijven! Ik nam toch nog afscheid van de scheids, maar de jongens lieten hun mening duidelijk blijken: “k..scheids”, “knap hoor, om zo je team te laten winnen!”. En buiten was vooral weer de zonnebank dame op dreef. Zij had iemand van onze jongens tegen een ander horen zeggen “dan rij je toch met mij mee” (hij bedoelde: met z’n vader). Nu had de bruine dame het bewijs in handen dat ze nodig had: “zie je wel, dat is iemand met een rijbewijs, dus boven de 18!”. Toen dat geen reactie opleverde schold ze de jongens nog uit voor “klootzakken”, “homo’s”, met hand omhoog en opgeheven middelvinger.

Wij wilden onderhand allemaal weg, maar we zaten met een dilemma. Tyrone wilde op z’n vader wachten, en die zou er pas over 20 minuten zijn. X* riep nog “samen uit, samen thuis”. We konden hem niet echt alleen achterlaten. Er zat dus niets anders op dan wachten, en zorgen dat er geen nieuwe problemen gingen komen. Uiteindelijk kwam Tyrone’s vader aan. Als een pijl met Tyrone naar de bestuurskamer, uit de bestuurskamer, naar de kleedkamers, terwijl de rest al naar de auto’s liep. Ik hoopte nog dat 2 tegen 20 geen probleem ging opleveren. Maar eenmaal op de straat zagen we Tyrone en zijn vader bij het hek. Ongedeerd! Gelukkig!

Onze B1 had geen enkel probleem met het SDZ-team, behalve dan met die ene die Tyrone had beledigd, en toch verzuurde het geheel vanwege een slechte begeleiding bij SDZ. Ik vind het zorgwekkend dat een dergelijke situatie kon ontstaan.

Patrick Ploum

* Voornaam op verzoek van betrokkene op 14-6-2019 verwijderd

182
182