23sep2003
 

Zaterdag 20 september 2003

De uitgangspunten waren goed. Alle TABA-spelers waren na een oekaze van trainer Frank ruim op tijd aanwezig bij De Toekomst, het trainingscomplex van Ajax. Ook Wander was gelukkig weer van de partij, na ruim een week ziek te zijn geweest. De zon brak definitief door en op een belendend veld, dat er trouwens al prachtig groen bijlag, stonden een paar sproeiers te spuiten. Volgens moeder Wieke waren ze speciaal opgesteld om spelers en publiek een luisterrijke regenboog te bereiden. Eerder hadden we ons al vergaapt aan de smetteloze kantine en hadden we ons afgevraagd of bij TABA niet ook van die leuke bloesjes met TABA-vignet ingevoerd zouden kunnen worden. Vervolgens maakten kinderen en ouders zich, toch wel wat gespannen, op voor de wedstrijd.

Waar moesten de ouders zich trouwens opstellen? Defensief, achter het doel van Max, of toch wat meer aanvallend aan de zijkant? Besloten werd tot een tactische opstelling, zowel achter het doel als langs de lijn, zodat overal, waar nodig, nuttige aanwijzingen gegeven konden worden. Zoals: “speel!”, “schiet!”, “hou de druk erop!” of “naar voren!” dan wel “naar achteren!”. Heel anders dan de Ajax-ouders die op respectabele afstand van het veld op een soort dijkje bleven staan, keurig naast elkaar. Daar onthielden zij zich van ieder commentaar om – aldus vader Henk – niet het gevaar te lopen een veldverbod opgelegd te krijgen. Gedurende de wedstrijd klonk dan ook alleen af en toe beschaafd applaus op van het dijkje, na een geslaagde actie van thuis- óf uitclub.

Terwijl de twee reserve-spelers van Ajax op een heus meegebracht bankje met Ajax-naambordje plaats-namen, geflankeerd door trainer Brian Roy (nog steeds ogend als een jonge god), en twee subtrainers, ploften de twee van TABA neer op het gras. “TABA, laat je niet afleiden!”, riep Frank nog voor er was afgetrapt. Wij vergaapten ons nog even aan de smetteloze shirts van de Ajacieden (zonder rugnummers en namen, dus blijkbaar nog inwisselbaar), maar toen ging het ook snel. In de tweede minuut was er een corner voor Ajax waaruit gescoord werd: 1-0. Behendig en uiterst balvaardig bewoog de thuisclub zich over het veld, terwijl TABA geïmponeerd toezag. Het kon dan ook niet uitblijven dat in de vijfde minuut de bal alweer uit het net gevist moest worden door Max, die overigens de hele wedstrijd zijn hoofd bewonderenswaardig koel zou weten te houden. Een minuut later was er het eerste mooie TABA-moment. Uit een fraai afgedwongen inworp wist Luuk bijna te scoren met een afstandsschot. De bal ketste af en Marcus miste net in de rebound. Zo ontkwam “lucky Ajax” (vader Mark) aan een tegengoal. En even later was er alweer een kans, na een snijdende pass van Tessel en een subtiele actie van David.

In de 9e minuut probeerde Marcus een lob (net iets te laag) en in de 10e minuut sprong de bal net te ver van de voet van Luuk om er nog iets doelgerichts mee te kunnen doen. De razendsnelle counter die Ajax daarop liet volgen stuitte op Max, die niet zijn eerste en ook zeker niet zijn laatste wonderbaarlijke redding zou verrichten. Het totaal aantal reddingen wordt geschat op 15, maar het kunnen er ook heel goed 20 zijn geweest. Er waren in een kwartier tijd wel vier of vijf kansen voor TABA met tussendoor ook wat uitbraken van Ajax, maar in de 16e minuut wist Luuk op aangeven van Thijs en Isani een TABA-kans te verzilveren met een onhoudbare poeier. De ouders oordeelden unaniem: een afgedwongen doelpunt, een verdiende goal, niks op aan te merken.

“De 2-2 hangt in de lucht,” kon uit een overmoedige TABA-mond opgetekend worden, maar een paar minuten later stond het publiek weer met beide benen op de grond. Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden belandde de bal in de 20ste minuut voor het TABAdoel: 3-1. Elk foutje van TABA werd genadeloos afgestraft door de gretige Ajacieden, die op elke bal liepen alsof hun leven ervan af hing. Toch viel er ook aan TABA-kant wel wat te genieten: een mooie actie van Jasper in de 22e minuut, een levensgrote kans op een tweede TABA-treffer in de 24e minuut, een fraaie uitstompactie van Max in de 26e minuut en in de 29e het verschalken van maar liefst drie Ajacieden door verdediger Simon. Tussendoor scoorde de snelle Ibrahim van Ajax nog een keer. Ruststand: 4-1.

Wat valt er nog te zeggen over de tweede helft? TABA liet goed spel zien en soms ook iets minder goed spel. En Ajax ging onverdroten voort op de ingeslagen weg en kegelde er nog vier in. Max verdedigde zijn doel als een leeuw en voorkwam erger, Tessel liep behendig een Ajacied omver, maar wist deze tijdelijke man-minder-situatie niet ten volle uit te buiten, er was mooi voetenwerk van David op het middenveld, een fraaie aanval over de flank van Tessel en Marcus, een afstandsschot van Luuk dat net voorlangs ging, na goed voor-be-reidend werk van Thijs en Wander, fijne afstandsschoten van Isani, die achterin ook weer veel nuttig opruimwerk verrichtte, net als Simon. Eindstand: 8-1.

Coach Brian Roy reageerde wat bevreemd op de vraag van TABA-kant om penalties. “Dat doen wij nooit, dat is kinderachtig,” zei hij. Maar na enig overleg legde de vriendelijke scheidsrechter toch de eerste bal op de stip. Ook de strafschoppenserie zou TABA niet de gewenste winst brengen: 7-4 in het voordeel van Ajax. Maar evengoed gingen kinderen en ouders tevreden naar huis na deze leuke, leerzame, gedisciplineerde en zonovergoten voetbalochtend bij Ajax.

Voorzitter Frank brak in de vorige TABA Treffer een lans voor de naam Frank, een naam waar inderdaad niks mis mee is. Maar dit zijn de namen van De Toekomst: Hamid, Darrel, Theo, Liam, Nick, Beau, Ruben, Amin en niet te vergeten: Ibrahim.

Max redt …

198
198